Płynność, która wygrywa: jak dobrać monitor 144–360 Hz, by zyskać przewagę w grach

Płynność, która wygrywa: jak dobrać monitor 144–360 Hz, by zyskać przewagę w grach

W e‑sporcie i dynamicznych FPS-ach zwycięstwo często rozstrzyga się w ułamkach sekundy. Wysoka częstotliwość odświeżania zmniejsza opóźnienie wyświetlania, ogranicza rozmycie ruchu i pozwala śledzić cel z chirurgiczną precyzją. Jeśli zastanawiasz się, jak wybrać monitor do gier o wysokiej częstotliwości, ten poradnik przeprowadzi Cię od podstaw do świadomego zakupu — z naciskiem na praktyczne różnice między 144, 240 i 360 Hz oraz na parametry, które faktycznie przekładają się na przewagę w rozgrywce.

Dlaczego płynność wygrywa? Realne korzyści z 144–360 Hz

Wysokie odświeżanie to nie tylko marketing. To namacalnie krótszy czas między akcją a reakcją na ekranie oraz większa czytelność szybko poruszających się obiektów. Efektów nie ogranicza się już do „lepszego samopoczucia” – można je zmierzyć i odczuć:

• Niższa latencja wizualna – przy wyższym Hz nowe klatki trafiają na ekran częściej, więc informacja o Twoim ruchu myszą pojawia się szybciej.
• Mniej rozmycia ruchu – krótszy czas utrzymywania klatki na ekranie oraz lepszy czas reakcji pikseli zmniejszają smużenie, dzięki czemu śledzisz cel pewniej.
• Lepsze śledzenie celu – ruch kamery i wrogów jest bardziej ciągły; to ułatwia mikro‑korekty i flicki.
• Stabilniejszy obraz bez rozrywania – z technologiami VRR (G‑SYNC/FreeSync) fragmentacja obrazu i szarpanie są znacząco zredukowane.

Dla graczy rywalizacyjnych różnica między 144 a 240 Hz bywa równie odczuwalna jak między 60 a 144 Hz, o ile karta graficzna rzeczywiście generuje odpowiednio wysokie FPS i monitor ma dopracowaną elektronikę (overdrive, niski input lag).

Jak działa częstotliwość odświeżania a FPS i opóźnienia

Odświeżanie (Hz) określa, ile razy na sekundę panel może odrysować obraz. Aby wykorzystać potencjał 144–360 Hz, Twoje FPS muszą być jak najwyższe i równomierne. Im więcej FPS, tym więcej „próbek” ruchu widzisz. Jednak kluczowe są także opóźnienia sygnału i czas reakcji pikseli.

Hz w milisekundach – co naprawdę skracasz

• 144 Hz ≈ 6,94 ms na klatkę
• 165 Hz ≈ 6,06 ms na klatkę
• 240 Hz ≈ 4,17 ms na klatkę
• 360 Hz ≈ 2,78 ms na klatkę

To czas „ramki”, nie całkowita latencja łańcucha wejścia. Opóźnienie wejściowe (input lag) to suma: urządzenia (mysz/kontroler), silnika gry, renderingu, buforowania, przesyłu do monitora oraz przetwarzania w monitorze. Panel o wyższej częstotliwości odświeżania zmniejsza wizualną część tej układanki i zwiększa responsywność odczuwalną.

VRR – adaptacyjna synchronizacja to cicha broń

G‑SYNC (moduł sprzętowy lub tryb Compatible) i AMD FreeSync (w tym FreeSync Premium/Premium Pro) dopasowują odświeżanie do bieżących FPS. Efekt: mniej tearingu (rozrywania) i stutteringu (szarpania) bez typowych opóźnień V‑Sync. Dobrze zestrojony monitor utrzymuje VRR w szerokim zakresie (np. 48–240 Hz), aktywuje LFC (Low Framerate Compensation), a przy łączonym strobo‑podświetleniu (tam, gdzie jest to możliwe) minimalizuje rozmycie przy stałym FPS.

Typy matryc: TN, IPS, VA, OLED – który naprawdę jest najszybszy?

Wysoka częstotliwość odświeżania to dopiero początek. Charakter rozmycia, kontrast i kolory zależą od technologii panelu.

• TN – kiedyś król e‑sportu. Najniższe czasy reakcji w dawnych generacjach, dziś często wyprzedzony przez szybkie IPS/OLED. Słabsze kąty i kolory.
• IPS – bardzo dobre kolory i kąty widzenia, nowoczesne szybkie IPS potrafią oferować znakomite czasy GtG oraz niskie smużenie przy 240–360 Hz. Czerń płytsza niż VA/OLED.
• VA – wysoki kontrast i głębsza czerń, ale przeważnie wolniejsze przejścia ciemnych tonów (może występować smużenie/„black smear”). Są szybkie wyjątki, jednak to loteria.
• OLED / QD‑OLED – praktycznie natychmiastowa emisja, niskie MPRT bez strobo, świetna czerń i kontrast. Niemal brak smużenia. Wymaga uwagi ws. retencji statycznych elementów (HUD), mapingu ABL i jasności szczytowej w HDR.

Jeśli priorytetem jest przewaga w FPS, szybkie IPS 240–360 Hz i OLED 240 Hz są dziś złotym standardem; TN przestaje mieć przewagę, a VA bywa dobre do gier mieszanych i filmów dzięki kontrastowi.

Czas reakcji i rozmycie ruchu: GtG, MPRT, overdrive

Wysokie Hz niewiele dadzą, jeśli piksele nie nadążają z przejściami między odcieniami. Tutaj liczą się trzy pojęcia: GtG, MPRT i overdrive.

GtG vs MPRT – co jest ważniejsze w odczuciu?

• GtG (Gray‑to‑Gray) – średni czas zmiany jasności między poziomami szarości. Wartość marketingowa (np. 1 ms) często mierzona w sprzyjających warunkach i nie odzwierciedla trudniejszych przejść.
• MPRT (Moving Picture Response Time) – czas utrzymywania obrazu, bezpośrednio łączy się z postrzeganym rozmyciem w ruchu. Mniejsze MPRT = ostrzejszy ruch.

Na rozmycie w ruchu mocniej wpływa MPRT, ale w LCD redukuje się go często strobowaniem podświetlenia (ULMB/ELMB/Motion Blur Reduction), co wymaga stałego FPS i zwykle wyklucza VRR. OLED ma z natury niski MPRT bez migotania, dlatego bywa subiektywnie „ostrzejszy w ruchu” niż LCD o tej samej częstotliwości.

Overdrive i overshoot – cienka granica

Overdrive przyspiesza przejścia pikseli zwiększając napięcie sterujące. Jeśli jest zbyt agresywny, pojawia się overshoot (jasne lub ciemne obramowania – artefakty). Dobry monitor oferuje kilka trybów overdrive albo variable overdrive zsynchronizowany z VRR, aby w całym zakresie Hz osiągać możliwie niski czas reakcji bez wyraźnych artefaktów.

Strobing i redukcja rozmycia

• ULMB/ELMB/Motion Blur Reduction – wygaszanie podświetlenia między klatkami skraca MPRT i wyostrza ruch.
• Wymagania – stały FPS, stała częstotliwość, właściwy timing (często 120–240 Hz), zwykle brak VRR.
• Skutki uboczne – niższa jasność, możliwe artefakty rozwarstwienia przy nieidealnym dopasowaniu impulsu.

Dla e‑sportu tryb strobo bywa korzyścią, ale większość graczy ceni połączenie wysokiego Hz z VRR i dopracowanym overdrive.

Rozdzielczość i rozmiar: FPS kontra ostrość

Rozdzielczość bezpośrednio wpływa na wymagania wobec karty graficznej. Aby w pełni odczuć 240–360 Hz, konieczne są stabilnie wysokie FPS, więc dobór rozdzielczości i wielkości ekranu to kompromis między ostrością a płynnością.

1080p, 1440p, 4K przy 144–360 Hz

• 1080p (FHD) – najłatwiej osiągnąć 240–360 FPS, gęstość pikseli rośnie na mniejszych przekątnych (24–25″). Idealne do e‑sportu.
• 1440p (QHD) – słodki punkt nowoczesnego grania: wyraźniejszy obraz przy wciąż wysokich FPS (144–240 Hz), zwłaszcza na 27–32″.
• 4K (UHD) – ostrość i detale, ale trudniej utrzymać FPS powyżej 144 Hz. Dobre do gier AAA i pracy kreatywnej, mniej typowe w 240–360 Hz w praktycznym wykorzystaniu.

Jeśli Twoim celem jest scena e‑sportowa i precyzja, 24–27″ 1080p lub 27″ 1440p 240 Hz to rozsądne wybory. Dla gier AAA i uniwersalności – 27–32″ 1440p 165–240 Hz lub 32″ 4K 144 Hz, jeśli GPU pozwala.

Gęstość pikseli i dystans

Wrażenie ostrości zwiększa PPI (piksele na cal). W praktyce:

• 24–25″ 1080p – wysoki PPI dla e‑sportu, celny flick i mały ruch gałek ocznych.
• 27″ 1440p – bardzo dobry kompromis ostrości i obciążenia GPU.
• 32″ 1440p – mniejszy PPI, ale większa powierzchnia i lepsza imersja.
• 27–32″ 4K – bardzo wysoki PPI, świetny do detalu i pracy, wymagające dla GPU.

Dopasuj rozmiar do typowego dystansu (ok. 50–80 cm przy biurku). Zbyt duża przekątna przy niskiej rozdzielczości może obniżyć percepcję ostrości czcionek i konturów.

Złącza i przepustowość: DisplayPort, HDMI, DSC

Wysokie częstotliwości i rozdzielczości wymagają odpowiedniej przepustowości sygnału. Nie każde złącze 4K „zrobi” 4K 240 Hz bez kompresji.

DisplayPort i DSC

• DisplayPort 1.4/1.4a – typowo wystarcza dla 1440p 240 Hz lub 4K 144 Hz z DSC (Display Stream Compression). DSC jest bezstratne wizualnie.
• DisplayPort 2.x – wyższe przepływności (UHBR) umożliwiają 4K powyżej 144 Hz bez lub z mniejszą zależnością od DSC, zależnie od implementacji karty i monitora.

Sprawdź specyfikację GPU: nie każdy układ ma DP 2.x; wiele popularnych kart nadal korzysta z DP 1.4a. To ważne, gdy celujesz w 4K 240 Hz.

HDMI i konsole

• HDMI 2.1 – 4K 120 Hz na konsolach nowej generacji, VRR i ALLM. Do PC zwykle używaj DP, jeśli celujesz w najwyższe odświeżanie w QHD/UHD.
• HDMI 2.0 – ograniczone do 1440p 144 Hz lub 4K 60 Hz (w praktyce), z zależnościami od chroma subsampling.

Dodatkowe udogodnienia to USB‑C z DisplayPort Alt Mode i dostarczanie mocy (np. 65 W PD) do laptopa – przydatne, jeśli monitor ma też tryb pracy i grania.

Synchronizacja adaptacyjna: G‑SYNC, FreeSync, VRR

Monitor gamingowy o wysokim odświeżaniu powinien obsługiwać VRR w szerokim zakresie. Różnice:

• G‑SYNC (moduł) – dedykowany moduł NVIDII, zwykle bardzo stabilny VRR, niski input lag, czasem lepszy overdrive w trybie zmiennego odświeżania.
• G‑SYNC Compatible – certyfikowane monitory FreeSync działające z kartami NVIDII, jakość zależy od producenta.
• FreeSync Premium/Premium Pro – gwarancje minimalnej częstotliwości i funkcji LFC, w wersji Pro dodatkowo lepsza ścieżka HDR w ekosystemie AMD.

Dla Ciebie liczą się stabilność, brak migotania, niski „VRR floor” oraz brak widocznych artefaktów przy zmianach FPS.

OLED vs szybkie LCD w praktyce e‑sportowej

OLED imponuje niemal zerowym rozmyciem, czernią i kontrastem. W wymagających FPS‑ach daje wyjątkową czytelność ruchu nawet bez strobingu. Ograniczenia: maksymalna jasność w bieli pełnoekranowej, zarządzanie elementami statycznymi (HUD), potencjalna retencja oraz algorytmy ABL. Szybkie IPS 240–360 Hz nadal są dominującym wyborem wielu profesjonalistów dzięki przewidywalności, wysokiej jasności SDR, różnym przekątnym i ustandaryzowanej ergonomii. Wybór zależy od priorytetów: absolutna ostrość ruchu i kontrast (OLED) kontra uniwersalność, jasność i brak troski o HUD (IPS).

HDR w monitorach gamingowych: na co uważać

Nie każdy napis „HDR” oznacza rzeczywiste wrażenia HDR. Wiele paneli z oznaczeniem HDR400 nie oferuje lokalnego wygaszania ani szerokiej jasności.

• Certyfikaty VESA DisplayHDR – HDR400 (często marketing), HDR600/1000 z lokalnym wygaszaniem lepsze, ale jakość zależy od liczby stref i algorytmu.
• OLED – bardzo wysoka luminancja w małych obszarach, doskonała czerń, ale kontroluj mapę tonów i szczytową jasność w bieli pełnoekranowej.
• Kolor – pokrycie DCI‑P3/AdobeRGB i dokładność (deltaE) wpływają na wierność barw w grach i pracy twórczej.

Jeśli grasz głównie rywalizacyjnie, HDR nie jest priorytetem; liczy się płynność i niska latencja. Dla gier AAA – wybierz panel z dobrze zaimplementowanym HDR i lokalnym wygaszaniem lub OLED.

Dodatkowe funkcje gamingowe, które rzeczywiście mają sens

• Niski input lag – tryb gry/low latency path, minimalne przetwarzanie obrazu.
• Strobo/MBR – jeśli grasz w stabilnym FPS i cenisz ekstremalną ostrość ruchu.
• Black Equalizer/Shadow Boost – rozjaśnia cienie w FPS (używaj z umiarem, by nie wypłukać obrazu).
• Wbudowany KVM – wygoda przełączania jedną klawiaturą/myszą między PC i laptopem/konsolą.
• USB‑C z PD – jeden kabel do obrazu i ładowania laptopa.
• OSD joystick i profile – szybka zmiana trybów, zapis własnych presetów do gatunków gier.

Ergonomia i zdrowie: to też przewaga

Długa sesja wymaga wygody i higieny wzroku. Szukaj:

• Regulacja – wysokość, tilt, swivel, pivot; lub solidne ramię VESA.
• Powłoka – sensowna matowość ogranicza odblaski bez nadmiernego ziarnienia.
• Brak PWM – pełne podświetlenie bez migotania w całym zakresie jasności.
• Tryby Low Blue Light/Night – wieczorami zmniejszają zmęczenie oczu.

Dobra pozycja monitora (górna krawędź nieco poniżej linii oczu, odległość dopasowana do przekątnej) realnie zmniejsza zmęczenie i poprawia precyzję mikro‑ruchów.

Kalibracja i kontrola kolorów

Nawet monitor e‑sportowy zyskuje na podstawowej kalibracji. W praktyce:

• Tryb sRGB z włączoną blokadą gamutu pozwala uniknąć przesyconych kolorów w SDR.
• DCI‑P3/AdobeRGB – użyteczne dla twórców; do gier SDR trzymaj się sRGB lub włącz ICC w systemie/aplikacjach.
• Gamma – najczęściej 2.2 do SDR; zbyt płaska gamma wypłaszcza cienie i odbiera głębię.
• Jasność – ustaw pod otoczenie (120–200 nit w ciemnym/średnim pokoju), zbyt wysoka męczy wzrok.

Scenariusze zakupu: dobierz monitor do stylu gry i GPU

E‑sport/FPS, GPU klasy średniej–wysokiej

• 24–25″ 1080p 240–360 Hz (IPS) – maksimum konsekwencji i wysokie FPS w tytułach turniejowych.
• Niski input lag, VRR z szerokim zakresem, dobrze zestrojony overdrive, ewentualnie strobo na 240 Hz.

„Tryhard” FPS + gry AAA, GPU wysokiej klasy

• 27″ 1440p 240 Hz (IPS/OLED) – złoty środek ostrości i płynności; OLED dla najlepszej ostrości ruchu i czerni, IPS dla jasności i uniwersalności.

AAA, RPG, single‑player + okazjonalny multiplayer

• 27–32″ 1440p 165–240 Hz lub 32″ 4K 144 Hz – zależnie od GPU i preferencji detalu.
• Dobre HDR (lokalne wygaszanie) albo OLED, szeroka przestrzeń barw.

PC + konsola

• 1440p 120–240 Hz z HDMI 2.1 – VRR i 120 Hz na konsoli, 240 Hz na PC przez DP.
• KVM/USB‑C mile widziane, osobne presety OSD dla PC i konsoli.

Lista kontrolna przed zakupem

• Częstotliwość i rozdzielczość – czy Twój GPU uciągnie docelowe FPS? 144, 240 czy 360 Hz?
• Panel – IPS/OLED do rywalizacji, VA do kontrastu, TN tylko w specyficznych przypadkach.
• Czas reakcji – realny, a nie tylko „1 ms” w broszurze. Recenzje z pomiarami overshootu.
• VRR – G‑SYNC Compatible/FreeSync Premium (Pro dla HDR), szeroki zakres, stabilność.
• Złącza – DP 1.4/2.x, HDMI 2.1 dla konsoli, ewentualnie USB‑C DP Alt Mode.
• Ergonomia – regulacja, VESA, powłoka antyodblaskowa, brak PWM.
• HDR – faktyczne możliwości (lokalne wygaszanie / OLED) zamiast samego logo.
• Funkcje – strobo, Black Equalizer, KVM, hub USB – tylko jeśli rzeczywiście użyjesz.
• Gwarancja/piksele – polityka martwych pikseli, burn‑in (OLED) i czas wymiany.

Najczęstsze mity i pułapki marketingowe

• „1 ms” zawsze oznacza brak smużenia – to zwykle wybrany pomiar GtG; liczy się również MPRT i overshoot.
• Każdy HDR jest super – HDR400 bez lokalnego wygaszania to przede wszystkim nalepka.
• Większy ekran zawsze lepszy – na zbyt dużej przekątnej przy niskim PPI spada czytelność celownika i interfejsu.
• 60→144 Hz to jedyny sensowny skok – 144→240 Hz też bywa wyraźny w FPS, o ile masz FPS i szybki panel.
• „HDMI 2.1” załatwi wszystko – do PC często lepszy DP; zwracaj uwagę na przepustowość i DSC.

Przykładowe ustawienia startowe dla płynności

• Tryb obrazu: sRGB lub Game (z neutralną gamma), jasność dopasowana do pokoju.
• Overdrive: średni/wyważony; sprawdź smużenie i overshoot w ulubionym tytule.
• VRR: włączony; V‑Sync w sterowniku zależnie od rekomendacji producenta (często „On” z VRR, limit FPS 2–3 poniżej max Hz).
• Strobo: tylko przy stałym FPS; testuj na 120/144/240 Hz.
• Limit FPS: w RTSS/gry, by zbić mikro‑stutter i utrzymać stabilne frametimes.

Mini‑FAQ – krótkie odpowiedzi na najczęstsze pytania

Czy 360 Hz ma sens, jeśli gram w AAA?

Nie zawsze. W grach AAA rzadko utrzymasz FPS pod 300, a korzyści z 360 Hz ponad 240 Hz będą mniejsze. Postaw na 1440p 165–240 Hz lub 4K 144 Hz z dobrym HDR.

240 Hz w 1080p czy 1440p?

Jeśli grasz głównie w turniejowe FPS – 1080p 240–360 Hz na 24–25″. Jeśli miksujesz FPS z AAA – 27″ 1440p 240 Hz to świetny kompromis.

IPS czy OLED do FPS?

OLED wygrywa w ostrości ruchu i kontraście, IPS w jasności SDR i braku trosk o HUD/statyczne elementy. Wybór zależy od priorytetu i warunków oświetleniowych.

Czy G‑SYNC (moduł) daje przewagę nad FreeSync?

Moduł G‑SYNC często zapewnia bardzo stabilny VRR i dobrze dobrany overdrive. Dobre monitory G‑SYNC Compatible/FreeSync Premium potrafią jednak dorównać jakością.

Co z input lagiem monitora?

Wybieraj modele z trybem gry i pomiarami opóźnienia rzędu pojedynczych milisekund. Uważaj na „upiększacze” obrazu – zwiększają lag.

Strategia zakupu: jak wybrać monitor do gier o wysokiej częstotliwości bez przepłacania

Kluczem jest dopasowanie monitora do tego, co naprawdę zyskasz w swoich grach i na swoim sprzęcie. Zamiast gonić za najnowszą metką, sprawdź, gdzie korzyści będą odczuwalne. Jeśli Twoim celem jest realna przewaga, a pytasz „jak wybrać monitor do gier o wysokiej częstotliwości”, postępuj według kroków poniżej:

1. Określ gry i cele – e‑sport (CS/Valorant), mieszanka z AAA, czy głównie single.
2. Zmierz realne FPS na swoim GPU w tych tytułach (benchmarki lub testy w praktyce).
3. Dobierz rozdzielczość tak, by osiągać docelowe odświeżanie (240–360 Hz dla e‑sportu, 144–240 Hz dla miksu).
4. Wybierz panel – szybkie IPS lub OLED przy nacisku na ruch; VA przy priorytecie kontrastu.
5. Sprawdź VRR – zakres, stabilność, LFC; poszukaj recenzji z testami flickeru.
6. Zweryfikuj złącza – DP i HDMI, zgodność z kartą/konsolą; ewentualnie USB‑C DP Alt Mode.
7. Ergonomia i dodatki – regulacja, KVM, hub USB, tryby obrazu – tylko te, których użyjesz.
8. Opinie i pomiary – wykresy GtG/MPRT, overshoot, latencja, pokrycie barw i równomierność.

Dzięki temu kupujesz monitor, który realnie przełoży się na wyniki – bez nadpłacania za funkcje, których nie wykorzystasz.

Studium przypadku: przejście z 144 Hz na 240 Hz

Załóżmy, że grasz w CS‑like i Apex, masz GPU klasy wyższej‑średniej i 27″ 1440p 144 Hz IPS. W tych grach uzyskujesz 220–300 FPS w 1440p. Przesiadka na 27″ 1440p 240 Hz ma sens: ruch celownika staje się „gęstszy” (więcej klatek na sekundę), pojawia się mniej mikroszarpnięć, a input lag wizualny spada. Jeśli cenisz absolutną ostrość ruchu i kontrast – 27″ OLED 240 Hz dostarczy jeszcze czytelniejszy tracking, o ile akceptujesz potencjalne ograniczenia jasności i dbasz o higienę HUD. Gdyby Twoje FPS wahały się 120–180, większy zysk da optymalizacja ustawień i utrzymanie stabilnych frametimes niż sama zmiana panelu.

Konserwacja i długowieczność

• Aktualizacje firmware – producenci czasem poprawiają overdrive/VRR; sprawdzaj narzędzia aktualizacji.
• OLED good practices – wygaszacz, automatyczne przesuwanie pikseli, ograniczanie statycznych HUD‑ów, zrównoważona jasność.
• Czystość i środowisko – nie czyść agresywnymi chemikaliami; unikaj bezpośredniego słońca i wysokiej wilgotności.

Wnioski: płynność, która daje przewagę

Monitory 144–360 Hz realnie poprawiają responsywność i czytelność ruchu. O przewadze decyduje jednak nie sama liczba w specyfikacji, lecz spójny zestaw parametrów: rozsądna rozdzielczość do Twoich FPS, szybki panel (IPS/OLED), dopracowany overdrive bez overshootu, szeroki i stabilny VRR, niskie opóźnienia oraz ergonomia. Kiedy wiesz, jak wybrać monitor do gier o wysokiej częstotliwości, inwestujesz w to, co naprawdę przekłada się na wyniki – milisekundy, które zamieniają się w fragi i wygrane rundy.

Szybkie podsumowanie w punktach

• E‑sport – 1080p 240–360 Hz (24–25″) lub 1440p 240 Hz (27″); IPS/OLED, niski input lag, VRR.
• Uniwersalność – 27–32″ 1440p 165–240 Hz; dobre HDR jeśli lubisz AAA.
• Technikalia – DP 1.4/2.x lub HDMI 2.1 zależnie od trybu, DSC dla wysokich rozdzielczości i Hz.
• Jakość ruchu – realne testy GtG/MPRT i overdrive ponad marketingowym „1 ms”.
• Ergonomia – regulacja, powłoka, brak PWM, sensowne presety.

Przemyślany wybór pozwala wycisnąć maksimum z Twojego GPU i stylu gry – i to właśnie ta płynność, a nie naklejki na pudełku, daje przewagę, która wygrywa.

Masz już zawężoną listę i wciąż nie wiesz, jak wybrać monitor do gier o wysokiej częstotliwości? Zrób krótkie porównanie w swoich tytułach: powyłączaj upiększacze obrazu, ustaw limit FPS tuż pod odświeżaniem i przetestuj różne tryby overdrive/VRR. Praktyka w Twoich warunkach jest najlepszym doradcą.